Dekalog dla rodziców dzieci dyslektycznych

  1. Nie traktuj dziecka jako chorego, kalekiego, niezdolnego, złego lub leniwego.

  2. Nie wyśmiewaj dziecka w nadziei, że zmobilizuje je to do pracy.

  3. Nie łudź się, że dziecko „samo z tego wyrośnie”, lub że ktoś je z tego wyleczy.

  4. Nie spodziewaj się, że kłopoty dziecka bez pomocy specjalisty ograniczą się do czytania i pisania i skończą się w młodszych klasach szkoły podstawowej.

  5. Nie ograniczaj dziecku zajęć pozalekcyjnych, aby miało więcej czasu na naukę, ale i nie zwalniaj go z systematycznych ćwiczeń.

  6. Staraj się zrozumieć potrzeby swojego dziecka, jego możliwości i ograniczenia, aby zapobiec trudnościom szkolnym.

  7. Spróbuj jak najwcześniej zaobserwować trudności dziecka: na czym one polegają i co jest ich przyczyną. Skonsultuj się z psychologiem, pedagogiem, logopedą.

  8. Zaobserwuj w codziennej pracy z dzieckiem, co najskuteczniej mu pomaga. Bądź w stałym kontakcie z nauczycielem i pedagogiem szkolnym.

  9. Bądź życzliwym, pogodnym, cierpliwym przewodnikiem i towarzyszem swojego dziecka w jego kłopotach szkolnych.

  10. Chwal i nagradzaj dziecko nie tyle za efekty jego pracy, ile za włożony w nią wysiłek.